خواهر كوچكم از من پرسيد

         پنج وارونه چه معنا دارد؟

         من به او خنديدم

         كمی آزرده و حيرتزده گفت

        روی ديوار و درختان ديدم

        باز هم خنديدم

       گفت ديروز خودم ديدم

       مهران پسر همسايه

        پنج وارونه به مينو مي داد

      آن قدر خنده برم داشت كه طفلك ترسيد

    بغلش كردم و بوسيدم و با خود گفتم

     بعدها وقتی بارش بی وقفه درد

     سقف كوتاه دلت را خم كرد

     بی گمان می فهمی

     پنج وارونه چه معنا دارد...

ای سزاوار محبت  ای تو خوب بینهایت      

    همه ذرات وجودم  به وجودت کرده عادت        

 به خدا دوست داشتن تو  هم یه عشقه هم عبادت 

تو سزاواری که باشی مرهم روزها و شب هام   

  تا که عشقتو ببینی توی جونم و تو رگ هام

بشنوی دوست دارم رو حتی از حرم نفسهام

من که با نوازش های دستت سوختن از تب رو شناختم

تب عشقی آتشین که من به اون قلبمو باختم

قاصد بودن من بود اوج خوشحالی چشمات

وقتی که عشقو میدیم توی قطره های اشکات

هر کی از عشق گریه کرده شادی رو تجربه کرده

چون شبی در حرم عشق سفری به کعبه کرده

ای که برده ای مرا تا مرز یک عشق خدایی

بیا پاره تنم باش تو که پاک و بی ریایی

اوج فریاد دلم شد عاشقانه دل سپردن

در وجود تو شکفتن با تو بودن یا که مردن

هر کی از عشق گریه کرده شادی رو تجربه کرده

چون شبی در حرم عشق سفری به کعبه کرده

ای تو بهانه واسه موندن
ای نهایت رسیدن
ای تو خود لحظه ی بودن
تو طلوع صبح خورشید و دمیدن
ای همه خوبی ، همه پاکی
تو کلام آخر من
ای تو پر از وسوسه عشق
تو شدی تمامی زندگی من
اسم تو هر چی که می گم
همه تکرار تو حرفای دل من
چشم تو هر جا که می رم
جاری تو چشمای منتظر من
تو رو اون لحظه که دیدم
به بهانه هام رسیدم
از تو تصویری کشیدم
که اون و هیچ جا ندیدم
تو رو از نگات شناختم
قصه از عشق تو ساختم
تو رو از خودت گرفتم
با تو یک خاطره ساختم

 تمامي سدها را به بهانه تو خواهم شکست

  
  تمامي راهها را هموار خواهم ساخت 

 به بهانه تو 

قلبم تپش قلبت را مي خواهد پس قلبم را به تو ميدهم

چشمانم نگاه زيبايت را مي خواهد پس نگاهم از آن توست

عشقم تمامي لحظات تو را مي خواهند وبراي با تو بودن دلتنگي ميکنند

دل من همانند آسمان ابري از دوري تو ابري است

 درخشش چشمانم همانند خورشيد درخشان انتظار چشمانت را مي کشند

پس بدان اگر پروانه سوختن شمع را فراموش کند من هرگزفراموشت نخواهم کرد.

عاشـــــــقـــــــــانـــــــه دوســــــتت خواهــــــــــم داشـــــــــــت.

در روزگارى که بستنى با شکلات به گرانى امروز نبود، پسر١٠ ساله‌اى وارد

قهوه فروشى هتلى شد و پشت میزى نشست. خدمتکار براى سفارش

گرفتن سراغش رفت.

پسر پرسید: بستنى با شکلات چند است؟

خدمتکار گفت: ٥٠ سنت

پسر کوچک دستش را در جیبش کرد ، تمام پول خردهایش را در آورد و

شمرد . بعد پرسید: بستنى خالى چند است؟

خدمتکار با توجه به این که تمام میزها پر شده بود و عده‌اى بیرون قهوه

فروشى منتظر خالى شدن میز ایستاده بودند، با بی‌حوصلگى و عصبانییت

گفت : ٣٥ سنت

پسر دوباره سکه‌هایش را شمرد و گفت:

براى من یک بستنی بیاورید.

خدمتکار یک بستنى آورد و صورت‌حساب را نیز روى میز گذاشت و رفت.

پسر بستنى را تمام کرد، صورت‌حساب را برداشت و پولش را به صندوق‌دار

پرداخت کرد و رفت. هنگامى که خدمتکار براى تمیز کردن میز رفت،

گریه‌اش گرفت. پسر بچه روى میز در کنار بشقاب خالى، ١٥ سنت براى او

انعام گذاشته بود !

در حالی که پول بستنى با شکلات را کامل داشته اما فقط بستنی خالی میخوره که انعامی به خدمتکار داده باشه.اما خدمتکار باهاش چه کرد!!!!

.......................................................................................................

   زني با لباسهاي كهنه و نگاهي مغموم وارد خواروبار فروشي

                                                   محل شد و با فروتني از

                                        فروشنده خواست كمي خواروبار به او بدهد.

                          وي گفت كه شوهرش بيمار است و نمي­تواند كار كند، كودكانش

                                                          هم بي­غذا مانده­اند.

                           فروشنده به او بي­اعتنايي كرد و حتي تصميم گرفت بيرونش كند.

                                                      زن نيازمند باز هم اصرار

                                                 كرد. فروشنده گفت نسيه نمي­دهد.

                          مشتري ديگري كه كنار پيشخوان ايستاده بود و گفت و گوي آن

                                                     دو را مي­شنيد به فروشنده

                                          گفت: ببين خانم چه مي­خواهد خريد او با من.

                                        فروشنده با اكراه گفت: لازم نيست، خودم مي­دهم!

                               -  فهرست خريدت كجاست؟ آن را بگذار روي ترازو، به اندازه

                                                     وزنش هر چه خواستي ببر !

                           زن لحظه­اي درنگ كرد و با خجالت، تكه كاغذي از كيفش درآورد و

                                                        چيزي روي آن نوشت و

                                                     آن را روي كفه ترازو گذاشت.

                                            همه با تعجب ديدند كه كفه ترازو پايين رفت.

                            خواروبار فروش باورش نمي­شد اما از سرناباوري، به گذاشتن كالا

                                                     روي ترازو مشغول شد تا

                                                    آنكه كفه­ها با هم برابر شدند.

                             در اين وقت؛ فروشنده با تعجب و دلخوري، تكه كاغذ را برداشت

                                                   تا ببيند روي آن چه نوشته است.

                               روي كاغذ خبري از فهرست خريد نبود، بلكه دعاي زن بود كه

                                                                نوشته بود:

                            اي خداي عزيزم! تو از نياز من باخبري، خودت آن را برآورده كن.

                                  فروشنده با حيرت كالاها را به زن داد و در جاي خود مات و

                                                               مبهوت نشست.  

                                            زن خداحافظي كرد و رفت و با خود انديشيد: 

                               فقط خداست كه مي­داند وزن دعاي پاك و خالص چقدر است... 

سوگند راساختیم تا سوگندیاد کنیم که عاشق بمانیم باسوگندشروع میکنیم و با امید ادامه می دهیم و آرزو داریم با وصال ختم  شودسوگند می خوریم

به زیبایی عشق پاک که دل از هم بگیریم که لحظه ای ازیاد یکدیگر غافل نشویم که برای هم باشیم و به یاد هم .

که دوست داشتن را از یاد نبرده و با آمدن هر سپیده و شروع هر روز به یاد یکدیگر چشم به جهان بگشاییم ودرآخرسوگند به عشق که درغم و

شادی با هم باشیم و شریک هم .

اگراز پایان گرفتن غم هایت نا امید شده ای به خاطر بیاور زیباترین صبحی که تا به حال تجربه کرده ای مدیئن صبرت دربرابرسیاهترین شبی هستی  که هیچ دلیلی برای تمام شدن

نمی دیدی .

   زندگی زیباست ای زیبا پسند     زنده اندیشان به زیبایی رسند

  آنقدر زیباست این بی بازگشت   کز برایش میتوان از جان گذشت 
 

دلم می‏خواهد همه سوزم تو باشی

وفا دارم شب و روزم تو باشی

دلم می‏خواهد اگر یاری گزینم

كه با او دل به دل ورزم تو باشی 

 حافظ کنار عکس تو من باز نیت میکنم

انگار حاظ با من و من با تو صحبت میکنم

وقت قرار ما گذشت و تو نمی دانم چرا؟

دارم به این بد قولیت دیریست عادت میکنم

چه ارتباط ساده ای بین من و تقدیر توست!!!

تقدیر ویران میکند من هم مرمت میکنم

در اشتباهی نازنین تو فکر کردی این چنین

من دارم از چشمان زیبایت شکایت میکنم

نه مهربان من بدان بی لطف چشم عاشقت

هر جای دنیا که روم احساس غربت میکنم

بر روی بام شانه ات هر وقت اندوهی نشست

در حمل بار غصه ات با شوق شرکت میکنم

یک شادی کوچک اگر از روی بام دل گذشت

هر چند اندک باشد آن را با تو قسمت میکنم

خسته شدی از شعر من زیبا اگر بد شد ببخش

دلتنگ و عاشق هستم اما رفع زحمت میکنم

معنی چین سر زلف این است

اطلب العشق اگر در چین است

راه پر پیچ و خمی دارد عشق

که به هر مویی از آن صد چین است

قصه ی عشق سرا سر تلخی است

تلخی عشق ولی شیرین است

هر که فرهاد شود در ره عشق

همه کس در نظرش شیرین است

غرض آن است که به تعریض سرود

"مذهب عشق بسوزد این است"

تهمت کفر به عاشق نزنید

عاشقی پاک ترین آیین است

عشق آیینه کند دل ها را

ای خوشا آن که دلش آیینه ست

  انقدر دوست دارم بشنوی خندت می گیره

تو نگا می کنی و دلم تو چشمات می میره

انقدر دوستت دارم دیوونه بازی می کنم

گلکم شاکی نشو من تو رو راضی می کنم

قیمت چشمای تو قلب منه، اندازه نیست

واسه دوست داشتن تو نیازی به اجازه نیست

انقدر دوست دارم حوصله تو سر می برم

یه روزی نیاد بگی،دیگه تو رو دوست ندارم

ساعت دیدن تو صدای من در نمی یاد

آره تقصــیر منه دوست دارم خیلی زیاد

انقدر دوستت دارم شماره ها خسته می شن

تا نهایت می رن وبا چشم تو بسته میشن

  

                    تا وقتی زنده هستم خودم باشم اسیرت

می ذاری من بسوزم تو هم تماشا بکنی؟

                   اگر دیدی لایقم فکری واسه ما بکنی؟

می ذاری بارون بیاد از این چشای خسته

                    می دونی مهرت عجیب به دل من نشسته

می ذاری من ببافم با رویاهام یه قالی؟

                    روش بشینیمو بریم به دنیای خیالی

می ذاری بیام تو قلبت،منو تو دلت را می دی؟

                   دیگه غریبه نیستم به دیوونت جا میدی

می ذاری بگم زلالی مثل خود فرشته؟

                     اینا رو رو پیشونیت،خود خدا نوشته

می ذاری هرجا باشی،منم باشم کنارت؟

                   خواب تو رو ببینم،بیام تو روزگارت

می ذاری من خیالم از همه راحت باشه؟

                     با دیگران بودنت،قدّ یه صحبت باشه؟

می ذاری بگم آتیش از چشمکای تو گرمه؟

                     ابریشم از دستای بلوری تو نرمه

می ذاری بیام موهاتو خودم نوازش بکنم؟

                        ناز کنی و هزار بار باز از تو خواهش بکنم

می ذاری حسودی کنم،حتی به فیلم و تصویر

                        به کسی که دوستت داشت،تو هم نداشتی تقصیر

می ذاری تو رو بدزدم،بریم یه جای خلوت

                         فقط من و تو باشیم،یه ساحل و یه نیمکت

می ذاری بگم که دستات گهواره ی پناهه؟

                           فقط تو رو میشناسه،هرکی که بیگناهه

می ذاری بگم به داد پرنده ها می رسی؟

                          نمی ذاری بشکنه قلب لطیف کسی

می ذاری بگم نگاهت رنگین کمونو مات کرد

                         قسمت چه جوری منو دیوونه چشات کرد

می ذاری برم رو ابرا با بال عاشق باد

                        بگم چه خوب شد خدا تو رو برام فرستاد

می ذاری اینبار دیگه به آدما راس بگم

                        از تو وجادوی تو هرچی دلم خواس بگم

می ذاری برات بیارم باغ گل بنفشه

                          شهرامونو بذارم با هم روی یه نقشه

می ذاری بیشتر از من کسی برات نمیره؟

                         قول می دی توی قلبت جامو کسی نگیره؟

می ذاری پرپر بشم واسه یه بار دیدنت

                           غنچه ها رو واکنم برای خندیدنت

می ذاری بگم که کم کم تموم می شه طاقتم

                         می خوام بیام کنارت منتظر فرصتم

می ذاری بیام فدات شم،می ذاری بگم دیوونم؟

                        اگه لایقت باشم می ذاری پیشت بمونم؟

می ذاری بگم که تاج ستاره رو تو دادی؟

                         گلا رو عادت دادی به دیدنت زیادی

می ذاری غصه هاتو با مژه هام پاک بکنم؟

                         حریر رویاهاتو با بوسه نمناک بکنم

می ذاری برات بمیرم،می ذاری به پات بسوزم؟

                      می ذاری با عشق گرمت سفید شه رنگ روزم؟

می ذاری مثه عروسک با یه نگاه معصوم

                          کنج اتاقت باشم،بی صدا خیلی آروم

می ذاری تقدیرمون همیشه با هم باشه؟

                       تو قلب مهربونت فقط اسم من باشه؟

بذار با داشتن توبه عشق تو زنده شم

                         پیش چشای نازت آب شم و شرمنده شم

تا آخر زندگی دست همو بگیریم

                        برای هم بمونیم،برای هم بمیریم

بذار که ثابت کنم از من دیوونه تر نیست

                           هیچکسی از عشق من تو دنیا بی خبر نیست

 راستی می ذاری یا نه ؟؟؟؟؟؟

برای تو می نویسم که بودنت بهار و نبودنت خزانی سرد است

تویی که تصور حضورت سینه بی رنگ کاغذم را نقش سرخ عشق می زند

در کویر قلبم از تو برای تو می نویسم

ای کاش در طلوع چشمان تو زندگی می کردم

تا مثل باران هر صبح برایت شعری می سرودم
آن گاه زمان را در گوشه ای جا می گذاشتم و به شوق تو اشک می شدم

و بر صورت مه آلودت می لغزیدم

                  

منوببخش چندوقته که عاشق اون نگات شدم

منوببخش آخه خراب دل باصفات شدم

منوببخش اگه تورودوست دارم خیلی زیاد

منوببخش اگه شبابارونیه چشام برات

منوببخش اگه توی نمازم اینومیخونم

که خداکنه بشه همیشه پیشت بمونم

منوببخش اگه برای قلب توخیلی کمم

منوببخش اگه توی چشای توزل میزنم

منوببخش اگه شباهمش بایادت می خوابم

منوببخش ولی بدون تاآخرش خرابتم!!!

اگه بی هوا کسی وارد زندگیت شد

بدون کار "خدا" بوده !

...

 اگه بی محابا دلها قبل از دستها بهم گره خورد 

 بدون کار "خدا" بوده !

...

 اگه گریه هات تو خنده غفلت دیگران شنیده نشد تا خورد نشی

بدون تنها محرمت "خدا" بوده !

...

 حالا هم اگه دلت شکسته و بغض تنهائی خفت کرده

 شک نکن تنها مرهمت "خداست"

که از سر تواضع یه بهونه واسه نوازشت گیر آوورده !

...

 آخه می دونی ؟

"خدا" خیلی تنهاست

  .........................

عشق است ز ما و من رمیدن

در سایه ی دوست آرمیدن

خود را ز میانه بر گرفتن

او را به میان جان کشیدن

اندیشه ی خویش محو کردن

او را به میان جان کشیدن

دفترچه ی عقل را دریدن

دست از همه غیر او کشیدن

جز قصه ی عاشقی نخواندن

جز جلوه ی او به جان ندیدن

جز صحبتش آرزو نکردن

جز گفته ی دوست نا شنیدن

از بام کسی گذر نکردن

دایم به هوای او پریدن

.................................................................

....................................................

 

خرچنگ عاشق

در کنار رودخانه ای لا به لای تخته سنگها خرچنگی تنها زندگی می کرد،
خرچنگ هر روز از زیر سنگ بیرون می آمد،
تا شب تصویر خود را در آب نگاه می کرد،
و غروب بدن خسته و سنگینش را روی سنگهای کنار رودخانه می کشید
تا به زیر تخته سنگ همیشگی اش برسد.

روزهای سرد و گرم،
روزهای آفتابی و بارانی،
همه گذشتن

تا صبحی معمولی خرچنگ از زیر تخته سنگش بیرون آمد،
ناگه نگاه غم زده اش به ماهی قرمز کوچولویی افتاد،

بدونه اینکه سنگینی لاکش را احساس کند خود را به کنار آب رساند
ماهی مهربون به خاطر عشق یا ترحم، هر چه بود
نگاه خرچنگ را دنبال کرد،
ماهی از روی نیاز خود را کمی جلوتر کشید،

خرچنگ هم به استقبالش آمد،
تب عشق را حس می کرد،به وجد آمده بود،
عمری در حسرت به آغوش کشیدن بود،

با چنگالهایش ماهی را گرفت،
عقده های یک عمر تنهایی را بر تن ضعیف ماهی می فشرد،
زیباترین احساس دنیا را داشت،
ماهی را فشرد فشرد تا ماهی بیچاره مرد !!!
آنشب خرچنگ به زیر سنگ نرفت،
دلش نمی آمد جسم بی جان ماهی کوچولو را تنها بگذارد،
صبح فرا رسید

خرچنگ هم تکه سنگی شده بود مانند بقیه سنگهای کنار رودخانه.

اگه بگى دوستم دارى  

             تا آسمون پر مى گیرم

                زندگى گذشتم رو، دوباره از سر مى گیرم        

اگه بگى دوستم دارى

          مى میرم و زنده مى شم

             روشن تر از روز خدا ،خورشید تابنده مى شم

اگه بگى به غیر من

             کسى تو دنیا ندارى

               رو گفته هاى  این و اون   از ته دل پا  بزارى

من هم برات فدا مى شم

              گریه بى صدا مى شم

                           اگه بگى یار منى

                                   همدم و غمخوار منى

من هم برات یار مى شم

             یار وفادار مى شم!...

 

از پشت شيشه هاي بزرگ دلتنگی گريه ميكنم وآرزو ميكنم كه كاش

 براي يك لحظه فقط يك لحظه آغوش گرمت را احساس كنم ،

 ميخواهم

 سر روي شانه هاي مهربانت بگذارم تا ديگر ازگریه كم نشوم .

 تو مرا

به ديارمحبتها بردي وصادقانه دوستم داشتي پس بيا و باز در اين راه

تلاش كن اگرطاقت اشكهايم را نداري .

 در راهعشقی پاك تر و صادقانه تر،

 زيرا كه من و تو ما شده ايم پس نگذار زمانه بيرحم دلهايي را كه از هم

جدا نشدني است را به درد آورد دلم را به تو دادم و كليدش را به سوي

آسمان خوشبختی ها روانه كردم

 چه شبها كه تا سحر به يادت باگونه های خیس دلتنگی به سر بردم

 چه روزها با خاطراتت نفس  كشيدم پس تو اي سخاوت آسماني من ..

مرا دریاب که دیوانه وار دوستت دارم

 

تو آسمون عاشقی ستاره پیدانكنی

 مدیون اشكای منی اگه فراموشم كنی

دلم تنگ و دلم تنگ و دلم تنگ
دلت سنگ و دلت سنگ و دلت سنگ

دلم باران دلم نرگس دلم جام
دلت تنها نگاهی ساکت و رام

دلم رسوای شهر و مست و بی تاب
دلت سرگرم بازی، شایدم خواب

دلم خون و دلم خون و دلم خون
دلت خوشحال و خندان ،شاد و گلگون

******************

آشنایان را خبری از دل تنهایم نیست

 غم دل با که بگویم که کسی یادم نیست . . .

راز این نکته فقط باد صبا میداند

 دارمت دوست به قدری که خدا میداند . . .

همه دنیا رو زیر رو کردم ، تو را شاید دیر آرزو کردم

قدم های آخر و آهسته تر بردار ، واسه من کابوسه ، فکر آخرین دیدار . . .

من به جرم با وفائی این چنین تنها شدم

 چون ندارم همدمی بازیچه دل ها شدم . . .

مرا اشارتی کافی است تا هر دم به فدای اشارت راز نگاهت شوم . .

حسرت دیده بی تاب تو بیمارم کرد
آن نگاه نگرانت دل تبدار مرا خوابم کرد

بی جهت نیست که مست رخ زیبای تو ام
لب گلگون تو در دشت خزان آبم کرد

مستی ام جام نگاهی ز افق های تو بود
آه ،آن صورت مهتاب تو در خوابم کرد

شهر را از تب بیماری من جایی نیست
راه گم کرده به دنبال تو آواره و ویرانم گرد

اشکم از دیده به گرمای نفسهای تو بود
جام اندوه تو مر همره و همرام کرد

يكي بود يكي نبود تا شروع شد قصمون

ميدونستم كه تكي مثل ماه اسمون

ميدونستم تو عزيزم قدر عشقو ميدوني

ميدونستم تو هموني كه هميشه ميموني

آره منم دوست دارم محال تنهات بزارم

تووصله ي جون مني منم فقط تورو دارم

غيردوست داشتن تو ديگه چيزي ندارم

همه عمر من تويي و بي تو من كم ميارم

ماه من واسه من از تو بهتر كسي نيست

بيا تو كتاب عشق فصل تازه بنويس

بگو منم دوست دارم محال تنهات بزارم

تووصله ي جون مني منم فقط تورو دارم

آره منم دوست دارم محال تنهات بزارم

تووصله ي جون مني منم فقط تورو دارم

تك تك ثانيه هام با تو رويايي ميشه

تو سكوت لحظه هام ببين چه غوغايي ميشه

روي چشمام جا داري اگه منت بزاري

منو از خودت بدوني و بگي دوسم داري

آره منم دوست دارم محال تنهات بزارم

تووصله ي جون مني منم فقط تورو دارم

خدایا

چه لحظه های که تو زندگی گمت کردم اما تو همیشه کنارم بودی ...

چه دقیقه ها که حضورت را فراموش کردم اما تو فراموشم  نکردی...

چه ساعت هایی که غرق در شادی و غرور، تو رو که پشت همه موفقیت هام قایم شده بودی از یاد بردم اما تو همیشه به یادم بودی ...

چه روزهایی که سرم تو لاکم کردم و توی غصه هایی که فکر میکردم تو برای تلافی کارهای بدم برام فرستادی دست و پا زدم ، اما تو همیشه کاری کردی که به صلاح منه ...

وقتی خسته از همه جا و همه کس ناامیدانه به تو پناه اوردم تو پناهم دادی...

وقتی از آدم های دور و برم دلم گرفت ... و دنیا غم هاش و بهم ارزونی کرد تو به قلبم آرمش دادی... 

تو با حضورت به خنده هام هدف دادی ، به گریه هام دلیل دادی ، به زندگیم ، به نفس کشیدنم رنگ دادی...

وقتی قلبم تپید تو همه عظمت و بزرگیت رو تو قلب کوچک و خسته ام جا دادی...

وقتی دوستام درددلاشون و برام گفتن و من خالصانه رو به درگاهت براشون دعا کردم فهمیدم که غم و غصه های دیگرون بارش سنگین تر از از غصه های خودمه...

اون وقت تو وجودم شیرینیه به یاد دیگران بودن رو چشیدم ...

وقتی بهم بخشیدی و ازم گرفتی فهمیدم این معادله زندگیه نه غصه خوردن واسه نداشته هاش ... نه شاد بودن واسه داشته ها ...  و وقتی به ازای نداشته ها  بهم چیز های دیگه ای دادی اونوقت به بزرگی و مهربونیت بیشتر پی بردم ...

و فهمیدم بیشتر از اون چه که هستی باید مهربون باشی ...

خدا جونم خیلی دوست دارم خیلی زیاد و به خاطر همه چیز ممنون...

فراموش نکردم

هنوز هم فراموشت نکرده ام بااین که فراموش شده ام

هنوز هم صدایت را می شنوم با این که صدایم نکرده ای

هنوز هم همه جا می بینمت با این که به دیدنم نیامده ای

هنوز هم با عشق تو پا بر جام با این که خودت را زیر بار عشق دیگری شکسته ای

هنوز هم همان طور مقدس دوست میدارمت با این که زندگی خود را به تباهی کشانده ای

هنوز هم چشمانی به اشتیاق نگاهت منتظرند با این که چشم به چشم دیگری دوخته ای

هنوز هم دلواپس دل نگرانی های توام با این که از همه آدم ها بریده ای  

از كجا آغاز كنم

گفتن ماجرايي را كه يك عشق چقدر مي‌تواند بزرگ باشد

ماجراي عاشقانة شيريني را كه از دريا كهن‌سال‌تر است

حقيقتي ساده در بارة عشقي كه او به من مي‌بخشد

از كجا آغاز كنم؟

با اولين سلامش

به دنياي خاليم معنا داد

هيچ عشق ديگري دوباره نخواهد بود

او به زندگيم آمد و زندگي را زيبا كرد

او قلبم را پر مي‌كند!

او فلبم را با چيزهاي خيلي خاص پر مي‌كند

با آوازهاي فرشتگان، با تصورات وحشي

او قلبم را با عشقي عظيم پر مي‌كند

كه هر جا مي‌روم با عشق او هيچوقت تنها نيستم

چه كسي مي‌تواند تنها باشد؟

به سوي دست‌هايش دست دراز مي‌كنم، او هميشه حاضر است.

چقدر طول خواهد كشيد؟

آيا مي‌توان عشق را با ساعات يك روز اندازه گرفت

اكنون جوابي ندارم ولي مي‌توانم بگويم كه

مي‌دانم به او نياز دارم تا زماني كه ستارگان همه خاموش شوند

و او باقي خواهد بود.

                                                           " اندي ويليامز "

اي تقدير من!



آتشي افتاده امشب در دل دلگير من

گرم مي ريزد به رويم اشک بي تاثير من



اي دل آزاده! اي زنجيريي سوداي عشق!

شعله بودم آب گشتم تا شدي درگير من



عشق مي جوشد به رگ هاي تنم با سرکشي

آب مي سازد دل ِ سرحلقه ي زنجير من



هرقدر آتش به کف داري بزن بر سينه ام!

اي محبت! اي رسول عشق! اي تقدير من!



شکوه بيجا مي کند طبع سخن ناسنج دل

تا ابد بايد بسوزد قامت تصوير من...

یه آرامش تو قلب همه ما هست که خیلی ها هنوز پیداش نکردن.

چیزی نمی تونم بگم، قراره از من بگذری
چیزی نگو می فهممت، باید از این خونه بری
چند سال از امشب بگذره، تا من فراموشت کنم
تا با یه دریا تو خودم، خاموش خاموشت کنم ...
تنهاییآمو بعد از این، با قلب کی قسمت کنم
واسه فراموش کردنت، باید به چی عادت کنم
تو باید از من رد بشی، من باید از تو بگذرم ...
کاری نمی تونم کنم، باید بیُفتی از سرم
بعد از تو باید با خودم، تنهای تنها سر کنم ...
یک عمر باید بگذره، تا امشبو باور کنم
چند سال از امشب بگذره، با من یکی هم خونه شه ...
احساس امروزم به تو، تنها یه شب وارونه شه

چند سال از امشب بگذره، تا من فراموشت کنم
یک عمر باید بگذره، تا امشبو باور کنم ...

چیزی نمی تونم بگم ...

یادته گفتم یه گل پیدا کردم ؟! یه گل خوشبو ! یه گل زیبا !

اون گل رو خدا بهم هدیه داده بود ... مدتی که گذشت دیدم فراتر از یه گل خوشبوست !

آسمونیه ... از جنس فرشته های خدا !

پاک و مهربون ! صادق و بی ریا ! عاشق ... عاشق ... عاشق ... !

با آسمونی همراه شدیم تو تموم کوچه پس کوچه های زندگی ...

تو تموم خیابون های این روزگار ...

خواستیم که بمونیم با هم ! سخت بود اما همراه شدیم ...

قصدمان بودن و ماندن بود ...عهدی بستیم استوار و مقدس ...

آنقدر که آوازه اش مانند عطر دلنشینت همه جا پیچید و من با عطرت لحظه ها را زندگی کردم!

روزها را شب و شبها را به روز رساندیم تا به همدلی و یک دلی برسیم به یکی شدن !

روزهای سختی را پشت سر گذاشتیم ... گرچه روزهایی که پیش رو داریم

سخت تر از گذشته است ، اما لذت باهم بودنمان شیرین و آرام بخش تر از

این سختی ها و دشواری هاست ! مگه نه ؟

بالاخره امروز رسید گرچه قرن ها بر ما گذشت،خصوصا بر تو ! اما رسید در عین ناباوری!

امروز بعد از مدتها دروازه های دلکده ام را به رویت باز کردم تا به سان گذشته با

زبون بی زبونی با همون نگاههای دزدکی اما عمیق بگم :

دوستت دارم آسمونی ... با تو خواهم ماند تا بی نهایت زندگی !

به شوق تو ، به ذوق تو ، برای تو ، امروز آمده ام تا باز کنم

   دروازه های دلکده ام را به روی مهربانی هایت

  و گلهای عشق و جودمان را آبیاری کنم

آمده ام تا تکرارها را بازگو کنم ... آمده ام فریاد بزنم عاشقانه هایمان را

 آمده ام تا خیلی آرام به تو ای خوب بگویم دشوار است زندگی بی تو...

 آمده ام تا باری دگر دستهای گرمت را در دست بگیرم و در بوسه هایت غرق شوم

 که خود می دانی ... که من می دانم ... که سخت است  این زندگی بی تو... بی من...

 آمده ام بگویم باور کن من را ، همراه همیشگی ات را ...

 گرچه می دانم آنچنان غرق منی که اینگونه هرگز ندیده ام و نخواهم دید

 می خواهم که به یاد آوری دیروزها را ... عاشقانه ها را... مهربانی ها را...

 می خواهم بدانی که من هستم ... من می مانم ... من خواهم ماند تنها برای تو ،

 به عشق تو ...

به لطف وجود نازنین تو...

آمده ام حرفها بگویم با تو ، که عاشق ترینم تا ابد برای تو

 آنچنان عاشق که فرشته ها نیز به حسادت می نشینند ...

آمده ام پیوند آسمانیمان را با عشقمان با حضورمان استحکام بخشم

 دوست دارم که بدانی تو را می خواهم،تو را دوست دارم،تو را با جان و دل می پرستم

 دوست دارم که بدانی تا ابد در دفترچه ی زندگی ات ردپای حضورم را خواهی دید

 دوست دارم که دمادم به یاد آوریم ما را...

 امروز بعد از روزها بعد از پیوند همیشگی مان آمده ام بگویم

 با من بمان تا بی نهایت زندگی گرچه بارها گفته ام ...

 اما این بار عاشقانه تر از همیشه ...

 عاشقانه تر از همیشه در جای جای قلبت مرا پررنگ کن ...

عاشقانه تر از همیشه با من بمان تا بی نهایت زندگیمان...

که تو خود می دانی من نیز هستم ... می مانم ... خواهم ماند تا بی نهایت زندگیمان ...

به پاس لحظه لحظه های عاشقانه مان

ای پرستوی کوچک و زیبای من عاشقانه می پرستمت

آيا مي داني در فراق تو مي سازم و مي سوزم

 _{آيا مي داني بي تو عالم برايم پوچ و بي معني است}

 _{آيا مي داني كه قصه هايم بي تو بي معني است}

_{آيا مي داني كه چراغ قلبم در فراق تو خاموش است}

 _{آيا مي داني كه رشته افكارم در فراق تو از هم گسسته است}

 _{آيا مي داني كه بي تو جسمي بي روحم ، دلم مي گيرد}

 _{آيا مي داني چرا دلم مي گيرد}

                                              _{چون فقط تو را مي طلبم}

 _{وقتي تو نيستي دلم مي گيرد}

                                               _{چون فقط با تو زنده ام}

 _{پس بايد اين حق را داشته باشم كه داراي دلي پژمرده باشم}

  _چون

           _{نيازم نيست}

                          _{روحم نيست}

                                    _{خواسته ام نیست}                                   

                                                      _{بهترينم نيست}

 _{پس در هجران تو همچون شمعي مي سوزم}

_{باز هم دلم مي گيرد}

  _{تا لحظه اي كه تو در كنارم  باشی  و وجودت را حس كنم ......}

_{غم تنها ترین تنهای دنیا}

                                ^{_{تویی زیباترین زیبای دنیا}}

^{_{تو مثل امید یک قناری}}

                               ^{_{قراری بر دل هر بی قراری}}

^{_{منم یلدای بی پایان عاشق}}

                                ^{_{تو بودی مرحم زخم شقایق}}

^{_{تویی لالایی خواب خوش آواز}}

                                ^{_{بالم را مشکن در اوج پرواز}}

^{_{نگاهت را می پرستم ای نگارم}}

                                 ^{_{فدای تار مویت هر چه دارم}}

^{_{ترا افسون چشمانم ز ره برده ست و ميدانم
چرا بيهوده مي گويي دل چون آهني دارم
نميداني نميداني كه من جز چشم افسونگر
در اين جام لبانم باده مرد افكني دارم
چرا بيهوده ميكوشي كه بگريزي ز آغوشم
از اين سوزنده تر هرگز نخواهي يافت آغوشي}}

^{_{عشقي كه ترا نثار ره كردم
در سينه ديگري نخواهي يافت
زان بوسه كه بر لبانت افشاندم
سوزنده تر آذري نخواهي يافت
در جستجوي تو و نگاه تو
ديگر ندود نگاه بي تابم
انديشه آن دو چشم رويايي
هرگز نبرد ز ديدگان خوابم
ديگر به هواي لحظه اي ديدار
دنبال تو در بدر نميگردم
دنبال تو اي اميد بي حاصل}}

^{_{ديوانه و بي خبر نمي گردم}}  

_{^{در حسرت ديدار تو بگذار بميرم... دشوار بود مردن و روي تو نديدن... بگذار بدلخواه تو دشوار بميرم... بگذار که چون ناله مرغان شباهنگ... در وحشت و انوده شب تار بميرم... بگذار که چون شمع کنم پيکر خود آب.... دربستر اشک افتم و ناچار بميرم... ميميرم از اين درد که جان دگرم نيست... تا از غم عشق تو دگر بار بميرم... تا بوده ام اي دوست وفادار تو هستم... بگذار بدانگونه وفادار بميرم}}

^{_{هنوز گریه هات یواش یواشه هنوزم شوق دیدن سرجاشه هنوز قصه همونه که همونه آره آخرشو تقدیر می دونه بذار تا روی مهتاب پا بذارم می خواستم عشقو اونجا جا بزارم فرار از سکوت این ستاره که نور خوب چشماتو نداره نوشتم باز یک لب بسته نامه که عشقت آخرین حرف لبامه}}

_{به شقايق سوگند که تو برخواهي گشت}

 _{من به اين معجزه ايمان دارم ...}

 _{" منتظر بايد بود تا زمستان برود، غنچه ها گل بکنند ... "}

نمی دونم خدا چطوری تونست چنین موجودی بیافرینه که حس کردن دلش ،

 واسش قشنگ ترین احساسه.

  گرم ترین و امن ترین جا براش بودن کنار کسی هست که

 می تونه بگه دوسش داره و کنار وجودش به آرامش برسه

 خدایا دل کوچیک هیچ کس رو نشکون امید هیچ کس رو ازش نگیر

 با وجود آفریدن برترین موجود یادمون باشه که کوچیک ترین وجود رو داریم

یعنی دلمون ، احساسمون زود می شکنه ....

کاش یه روزی همه آغوش گرم خودشون رو پیدا کنن ......

  دلتنگی من تمام نمی‌شود

همين که فکر کنم

من و تو

دو نفريم

دلتنگ‌تر می‌شوم برای تو

 

خواستم که شیدایت کنم٬ مفتونِ چشمانت شدم...

در عشق رسوایت کنم٬ پای بند پیمانت شدم...

خواستم سخن از دل بگم...

دیدم دل می بری... دین می بری...

مومن به ایمانت شدم...

گفتم مرحم نهم بر زخم خویش...

سازش کنم با اخم خویش...

بیهوده بود تجویزِ من٬ محتاج به درمانت شدم...

خواستم پنهان کنم این راز را٬ این سوز و این گداز را...

غافل که من انگشت نمای شهر و سامانت شدم!!!...

تقدیم به عشق همیشه ماندگارم

اگر روزى من مردم وتومرادوست داشتي هر پنج شنبه به مزارم بيا وشاخه گل سرخي برايم بياور تا آن شاخه گلي که به تو دادم به خاطر بياورم ...ولي اگر تو مردي من فقط يک بار سر قبرت خواهم آمد وآن دسته گل سفيدى که باخون خودم سرخ خواهم کرد به توهديه ميکنم ودرکنارتوعاشقانه جان ميسپارم...

دوستت دارم...

 

گفتم غم تو دارم... گفتا غمت سر آید...

ترسم بر این صبوری... عمرم به آخر آید...

زندانی ام خدایا... زندانی نگاهش...

تا قاصد رهایی... آیا کی از درآید...

با اشک می سپارم... شب را به یاد چشمت...

امشب گذشت بی تو...

روزی به سراغ من آمد و چند شاخه گل سرخ به من داد...

آنقدر خوشحال بود که خودش را در آغوشم انداخت و گفت:

بگو دوستت دارم؟

او را محکم در آغوش گرفتم ولی نگفتم دوستت دارم...

روزی دیگر به سراغم آمد و شاخه گلی به من داد و گفت:

فقط امروز بگو دوستت دارم؟

دستهایش را در دست گرفتم ولی نگفتم دوستت دارم...

چند روزی گذشت و او در بستر بیماری افتاد.

با چند شاخه گل زرد به سراغش رفتم و گفت:

فقط امروز بگو دوستت دارم؟

بوسه ای بر لبانش زدم ولی نگفتم دوستت دارم...

چند روزی گذشت و به سراغش رفتم...

دیدم پارچه ی سفیدی روی صورتش کشیدند...

پارچه را کنار زدم و تازه فهمیدم چقدر دوستش دارم...

 فریاد زدم:

دوستت دارم... چون اگر وجودت نبود زندگی هم نبود...!!!

اگه بگم که قول می دم تا همیشه باهات باشم...

اگه بگم که حاضرم فدایِ اون چشات بشم...

اگه بگم تو آسمون عشقِ من فقط تویی...

اگه بگم بهونه ی هر نفسم تنها تویی...

اگه بگم قلبمو من نذرِ نگاهت می کنم...

اگه بگم زندگیمو بذرِ بهارت می کنم...

اگه بگم ماهِ منی هر نفسِ راهِ منی...

اگه بالِ منی لحظه ی پروازِ منی...

میشی برام خاطره ی قشنگِ لحظه ی وصال...

میشی برام باغبونِ میوه های تشنه و کال...

میشی برام ماهِ شبای بی سحر...

میشی برام ستاره ی راهِ سفر...

ولی بدون هر جا باشی یا نباشی مالِ منی...

می نویسم٬ می نویسم از تو

تا تنِ کاغذِ من جا دارد

با تو از حادثه ها خواهم گفت

گریه این گریه اگر بُگذارد

گریه این گریه اگر بُگذارد

با تو از روزِ اَزَل خواهم گفت

فتحِ معراجِ ازل کافی نیست

با تو از اوجِ غزل خواهم گفت

می نویسم همه ی هق هقِ تنهایی را

تا تو از هیچ به آرامشِ دریا برسی

تا تو در همهمه٬ همراه سکوتم باشی

به حریمِ خلوتِ عشق تو تنها برسی

می نویسم همه ی با تو نبودن ها را

تا تو از خواب مرا به با تو بودن بِبَری

تا تو تکیه گاهِ امنِ خستگی ها باشی

تا مرا باز به دیدارِ خودِ من ببری...

دل مي سپرم به چشمات

چشمـــات چشـــمه نوره

تو کــــوچه هـاي قلـــــبم

هميشــــــــه... در عبوره

پـــــــل مي زنم به قلبت

از راه رنـــگـــين کمــــون

رو جـــــاده مــي نويسم

هميشــــــه با من بمون

...................

با هــــــــر نگاه پاکــــت

پر ميشـــــــــم از تـرانه

من با تو مونــــــــدگارم

اي بهتــــــــرين بهـــانه

از نســـل پاک عـشقي

روحــــــت گـــل اقاقي

تا صـــبح ميـلاد عشق

عمــــــرت بمونه باقي

ديشب چشم هايم را بر هم گذاشتم و آرزويي در دل کردم
آرزويي هر چند بچه گانه
هر چند از روي دل
هر چند مي دانم ممکن است به آرزويم نرسم
ولي حتي اگر به آرزويم نرسم٬
من تا آرزوها و هر جا که درها را باز کني با تو هستم و خواهم بود
هرگز تو را فراموش نخواهم کرد
حتي اگر فاصله ها باعث دوري ديده ها گردد
هميشه در دلم خواهي ماند
جايي که جاي هيچ کسي نيست بجز تو
و هيچ کسي نمي تواند جاي تو را در دلم بگيرد...
نگاه معصومت در ياد من هميشه جاويد است
براي هميشه...

 

سکوت حقیقت است

فریاد است

سرشار از سخنان ناگفته است

از حرکات ناکرده

اعتراف به عشق های نهان

و ببین که این بغض بی صدای من

اعتراف

به عشق همیشگی توست

یعنی میشه که ما دو تا یه روزی به هم برسیم؟

مهم فقط رسیدنه ، حتی اگه کم برسیم

 یعنی میشه خوشی بیاد دور ما توری بکشه؟

به آرزوهاش برسه هر کی که دوری بکشه؟

 یعنی میشه شب بشینم دست روی موهات بکشم؟

کاشکی بدونم چقـَدَرباید مکافات بکشم

 یعنی میشه که شونه هات فقط پناه من باشه؟

چرا تا حالا نشده ، شاید گناه من باشه

 یعنی میشه که دستامون با هم مثه یه رشته شه؟

هر کی برای اون یکی درست مثه فرشته شه

 یعنی میشه با هم واسه خوشبختی زحمت بکشیم؟

یه خواب راحت بکنیم ، یه آه راحت بکشیم

 یعنی میشه بازم بگی دیوونتم من ، دیوونت؟

دوباره عاشقم بشه اون دل مثل رودخونت

 یعنی میشه با هم باشیم من و خدامون و خودت؟

درست مثه تولدم ، درست مثه تولدت

 یعنی میشه که جای من فقط روی چشات باشه؟

تکیه کلام تو بازم ، من میمیرم برات باشه؟

 یعنی میشه فقط یه بار خدا به ما نگا کنه؟

میگی نمیشه ولی من ، همش میگم خدا کنه

 یعنی میشه تو دفترش یه لحظه اسم ما باشه؟

یه چیزی بشکنه فقط  ، اونم طلسم ما باشه

هر وقت خواستی بدونی کسی دوست داره تو چشاش

زل بزن تا عشقو تو چشاش ببینی...اگه نگات کرد

عاشقته...اگه خجالت کشید برات میمیره...اگه سرشو

انداخت پائین و یه لحظه رفت تو فکر بدون که بدون تو

میمیره.......میدونم الان رفتی تو فکر زندگی اجبار

است...مرگ انتظار است...عشق یک بار است...فکر

تو تکرار است...جدائی دشوار است...کاش گناهی کنم

که مجازاتش تبعید به قلب تو باشد

دل سوختن؟ رسم عاشقی اين نيست که تک و تنها بسوزی و ديگر نمانی، ... کاش می دانستيم که زودتر از ما، عشق ماست که برای دوری ما می سوزد و می سازد... کاش می فهميديم که قدر بودن، قدر عاشقی، قدر عشق چيست و چقدر است، کاش بيراه نمی رفتيم و می مانديم چون روز اول، عاشق، عاشق، ...

بازی با کلمات قشنگ است، بازيگری حرفه ای می خواهد، اما، قسم ، که حقيقت عشق، وجود هرگونه بازی و بازيسازی را بی نياز از دروغ و نيرنگ می سازد...

نمی دانم! بلد نيستم! من نمی دانم دل سوختن برای چيست؟ مرا سوختنی نباشد جز برای عشقم، برای او، برای بودن با او و دور ماندن از او، می سوزم، آری، اما نه به درد اين بازيگر قهار و خوشرنگ زندگی، نه به سختی و دل تنگی نمادين اين دنيای پوشالي...

آری می سوزم، از درد دور بودن و عاشقی، از غم اشک و سردی، می سوزم، اما نمی دانم چرا؟ ... خودی برايم ديگر نمانده است، نمی خواهم، خودی را که ز عشقم دور می سازد نمی خواهم، می سوزانمش، آری، می سوزانمش هر دل و هر نگاهی که مرا دور سازد از عشقم،

و می بوسم، می بويم، می جويم دلی را، دستی را، سخنی را، نگاهی را، هر نسيم و بادی را که وجودم را به او و عشقم نزديک سازد،

من بنده عشقم، بنده عاشقی...

حس خوبي است ! ديدن و بودن تمام آنهايي كه دوستشان داري . آنان كه از آغاز گرماي نفسهاشان تلخي هايت را زدود و بارها چيدن خوشه ي بشارت را با سر انگشتان مهربانشان نظاره كردي ...
چه نعمتي است اينجا قدم زدن و سر مستانه از درد خويشتن رهايي يافتن و اندكي آسوده گشتن . اينجا مي شود غبار را زدود . خاك عكسهاي كهنه را تكاند . انار هاي سرخ را دانه كرد و گلپر پاشيد . پرده ي خاطرات را تكاني داد و از پيله ي تنهايي بيرون خزيد . مي شود نگاه كرد و به شمار انگشتان دست نفس كشيد بي درد ، بي بغض ، بي شك ....
اينجا مي شود خانه كرد . آذين بست و خوش پوشيد . سيب سرخ آورد و كمي اشتياق !
مي شود گوش داد و صداي گام هاي مسافر را شنيد .
در بگشا !
اينجا مي شود ميزبان شد عابران پر اميد را ....

همين ...

چقدر امروز من شکسته ام... می خوام از دست تو بگريم تا برسم به اوج ابرا... دیگه حتی چشمامم کم آوردن توی این هجوم اشکا...
می دونی؟! راحته مردن... اما وقتی موندی دیگه تو باید بجنگی...
چرا حتی لحظه ها سنگین شدن.؟! همون دقایقی که با تو حتی یه لحظه هم نبودن.
سینه ی سنگین و پر غصه ی من... پر بغضه... تو کجا و دستای خالی و سرد من کجا..؟!
هی ! بیا ! کوچه ی این دل تنگه اما خالی از صدای پات..سرده اما منتظر برای هرم گرمای نفسهات.
کاش می شد فقط خوبی ها و لحظه های خوب و پرخاطره با تو بمونه تو خاطرم.
اگه کوچت بی صدا بود... ولی تا دلت بخواد گریه های من پر فریاد بود و هق هق. من تنها من خسته... هر چی باشم عاشق تو... قلبمو با هر دو دستم می ذارم سر راهت.
یه روزی شاید بمونی با دلم. تا از همه خستگی هام هیچی نمونه، بدم به باد و بزنم فریاد.
شاید که تو تا همیشه باشی پیشم.
من تنها، من خسته، پر دردم، پر غصه.
می دونم که تو می تونی و فقط خودت می تونی دستامو تو دست بگیری ببری تا اوج ابرا

در کوچه ای خلوت به دنبال عشق می گشتم عشقی که تا ابد با من باشد عشقی که بتواند من را درک کند

 در کوچه ی خلوت گلی را دیدم گلی که پر از احساس و پر از خون جاری از عشق بود.

 شاید شما فکر کنید که کوچه ی خلوت فقط برای قصه هایی از جدایی است ولی نه بعضی از کوچه های

 خلوت انسان رو به عشق نزدیک تر میکنه .

 در آن کوچه یک گلی بود که شاخه ای شکسته داشت گلبرگ های آن پرپر شده بود و جز آه و ناله چیزی  برای حرف نداشت .

 من آن شاخه ی خشکیده را به خانه بردم از او مراقبت کردم او را در جایی قرار دادم که سرور تمام گلها

 شود به آب دادم از خورشید خواستم که بهترین نور خود را به گل بتاباند تا آن گل شایسته ی سروری گلها را داشته باشد .

  من از او آن قدر مواظبت کردم  گاهی دستم از خارهای آن گل زخمی میشد ولی با هر رنج و زحمتی بود

 آن را به درجه ی سروری رساندم .

 حال من آن گل را در گلدان خود نگه داشته ام و او را همچون خدا میپرستم و او هم با بوی خوش خود

 مرا سر مست میکند...

 وقتی دلتنگ شدی به یاد بیار کسی رو که خیلی دوست داره

 وقتی   ناامید شدی به یاد بیار  کسی رو که تنها امیدش تویی. وقتی پر    از   سکوت شدی به یاد بیار کسی رو که به صدات  محتاجه. وقتی       دلت  خواست از غصه بشکنه به یاد بیار کسی رو که توی دلت یه  کلبه  ساخته. وقتی چشمات تهی از تصویرم شد به یاد بیار کسی رو که  حتی   توی عکسش بهت    لبخند میزنه. وقتی به انگشتات نگاه کردی به  یاد بیار کسی رو که دستای ظریفش لای  انگشتات گم میشد. وقتی    شونه هات خسته شد به یاد بیار کسی رو که هق هق

 گریش  اونها رو می لرزوند.

من و تو جر‌ات پرواز همه پرنده هاییم / واسه تا ابد رهایی ما دو بال آشناییم

آسمان را قسمت کردند... تکه ای برای رود...تکه ای برای دریا ... تکه ای برای برکه...

دلم را قسمت کردند.. تکه ای برای تو ...تکه ای برای تو ... تکه ای برای تو..

شاگردی از استادش پرسید: عشق چست؟ استاد در جواب گفت: به گندم زار برو و پر خوشه ترین شاخه را بیاور. اما در هنگام عبور از گندم زار، به یاد داشته باش که نمی توانی به عقب برگردی تا   خوشه ای بچینی! شاگرد به گندم زار رفت و پس از   مدتی طولانی برگشت. استاد پرسید: چه آوردی؟ و شاگرد با حسرت جواب داد: هیچ! هر چه جلو میرفتم، خوشه های پر پشت تر میدیدم و به امید پیدا کردن پرپشت ترین، تا انتهای گندم زار رفتم . استاد گفت: عشق یعنی همین! شاگرد پرسید: پس ازدواج چیست؟ استاد به سخن آمد که : به  جنگل برو و بلندترین درخت را بیاور. اما به یاد داشته باش که باز هم نمی توانی به عقب برگردی!  شاگرد رفت و پس از مدت کوتاهی با درختی برگشت . استاد پرسید که شاگرد را چه شد و او د ر  جواب گفت: به جنگل رفتم و اولین درخت بلندی را   که دیدم، انتخاب کردم. ترسیدم که اگر جلو بروم، باز هم دست خالی برگردم. همین

فاصله عشق های معمولی را از بین می برد و عشق های بزرگ و جاودانی را شدت می بخشد، مانند باد که شمع را خاموش می کند و آتش را شعله ور می سازد!

این عشقی که به من بخشیدی برای همیشه زنده خواهد ماند تو همیشه آنجا هستی ،هنگامیکه فرو افتم ضعف مرا می ستانی و به من نیرو وقدرت می بخشی و برای همیشه دوستت خواهم داشت و در کنارت می مانم همچو فانوسی در تاریکترین شبها بالهایی خواهم بود، که در طول پرواز یاری ات خواهم کرد و در طوفان سر کش ،سر پناهی برای تو خواهم بود ...

به او بگویید دوستش دارم، به او که گل همیشه بهارمن است، به او که قشنگترین بهانه برای بودن من است وبه او که عشق جاودانه من است

چه زیباست بخاطر تو زیستن وبرای تو ماندن وبه پای تو سوختن وچه تلخ وغم انگیز است دور از تو بودن برای تو گریستن وبه عشق ودنیای تو نرسیدن ای کاش میدانستی بدون تو وبه دور از دستهای مهربانت زندگی چه ناشکیباست

عكس تو هميشه اينجاست ، كه نده دوريت عذابم ، بشمارم چندتا ستاره ، كه ببينمت تو خوابم ، بيا با من قدم بزن تو كوچه درد دلام ، بكشنه تنهايي من با يك تبسم يه سلام ، پاييز مياد از اشكتو ، واسه خودش غم مياره ، بهار پيش رنگ نگات ، قشنگيشو كم مياره.

كنار هر قطره اشكم هزار خاطره دفنه ، اينقد خاطره داريم كه گويي قد يك قرنه ،

 گلو ميسوزه از عشقت عشقي كه مثل زهره ، ولي بي عشت تو هر دم خنده با لبهاي من قهره.

بزار دستا تو دستام ، بيا جلو بشنو تو حرفام من تنهام ،

 تو رو ديدم و شدم ديوونه ، قلب من قدر تو رو ميدونه .

آنقدر دل اتم پر بود که با شکافتنش دنیایی لرزید ،     

 دل من نیز پر بود ، وقتی شکست ، سکوتی کرد که به دنیایی می ارزید

هر شب طفل دلم لجوجانه پا بر زمین می کوبد و هر لحظه تو را بهانه می کند. نمی دانم چه جوابش را دهم  که رهایی از دستش بسی دشوار است و من سخت ناتوان.

از که حتی نمی دانم  به کدامین گناه به سرزمین نفرت تبعید شده ام. آرام آرام قصه ی آمدنش را تکرار می کنم  تا دوباره به خواب رود...............

تا به کی فریبش دهم؟ تا به کی دلخوش به آمدنت کنم؟

همین امروز قسم می خورم که فراموشت کنم اما چگونه؟ وقتی باران بید مجنون و سیب سرخ تداعی کنده توست........... نه هنوز از سنگ نشده ام..............

بادکنک بغضم بی اراده می ترکد طفل دلم هراسان از خواب می پرد و دوباره تو را بهانه می کند.

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن                                                                     

                                                به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

بزار بهت گفته باشم که ماجرای ما و عشق                                                                    

                                               تقصیر چشمای تو بود ‌‌‌، وگرنه ما کجا و عشق ؟ 

سرم تو لاک خودم و دلم یه جو هوس نداشت                                                                  

                                                بس که یه عمر آزگار کاری به کار کس نداشت

تا اینکه پیدا شدی و گفتی ازاین چشمای خیس                                                                

                                                       تو دفتر ترانه هات یه قطره بارون بنویس

عشقمو دست کم نگیر درسته مجنون نمیشم                                                                    

                                                    وقتی که گریه می کنی حریف بارون نمیشم

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن                                                                 

                                              به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

هنوز یه قطره اشکتو  به صد تا دریا نمی دم                                                                 

                                                     یه لحظه با تو بودنو  به عمر دنیا نمی دم

همین روزا بخاطرت به سیم آخر می زنم                                                                      

                                                   قصه عاشقیمونو تو شهرمون جار می زنم

رفتی حالا به کی بگم خیلی دلم تنگه برات

میخوام یه بار ببینمت سر بذارم رو شونه هات

دوست داشتم با گلای سرخ می اومدم به دیدنت

نه اینکه با رخت سیاه چشای سرخ ببینمت

گلو پرپر میکنم سر مزارت

تاابد بارونیه چشمای یارت

رفتی افسوس گل من تو در دل خاک

از تو یادگاریه چشمای نمناک

پاییزغریب و بی درد اونهمه برگ مگه کم بود؟

گل من رو چراچیدی؟گل من دنیای من بود

گلمو ازم گرفتی تک و تنها زیر بارون

حالا که نیستی کنارم میذارم سر به بیابون

دلم براي کسي تنگ است که چشمهاي قشنگش را به عمق آبي دريا مي دوخت
و شعر هاي قشنگي چون پرواز پرنده ها مي خوان
دلم براي کسي تنگ است كسي كه خالي وجودم را از خود پر مي كرد
و پري دلم را با وجود خود خالي
دلم براي کسي تنگ است کسي که بي من ماند
کسي که با من نيست


دلم براي کسي تنگ است که بيايد و به هر رفتني پايان دهد
دلم براي کسي تنگ است که آمد رفت ...... و پايان داد کسي ....
کسي که من هميشه دلم برايش تنگ مي شد

به یاد دارم

اولین بار که فهمیدم قلبی داری به وسعت آسمان و

در آن آسمان بی کران ابرسیاهی نیست.

اولین مرهمی که روی زخمانم گذاشتی،

زخمانی که دیگران با بی رحمی بجای گذاشته بودند.

 اولین رویای شیرین با تو بودن برای همیشه را.

اولین باری که تکیه گاه تن خسته ی من شدی.

اولین باری که فهمیدم قلبم را برای همیشه به تو هدیه دادم.

اولین حس خوب داشتن همدم و همرازی را.

اولین صدای پر قدرت درونم که به من گفت

تو را می خواهد برای همیشه.

اولین بار که امیدم به زنده بودن ...ایمانم به ادامه زندگی شدی.

همه را خوب به یاد دارم و همه ی آن نهال های قدیمی رشد کرده و

 تبدیل به درختانی تنومند شده

كه هنوز به تو نیاز دارند چون تو ریشه ی آن هایی

پسر به دختر گفت اگه یه روزی به قلب احتیاج داشته باشی اولین نفری هستم که میام تا قلبمو با تمام وجودم تقدیمت کنم. دختر لبخندی زد و گفت ممنونم.

تا اینکه یه روز اون اتفاق افتاد.حال دختر خوب نبود...نیاز فوری به قلب داشت...از پسر خبری نبود...دختر با خودش می گفت: می دونی که من هیچ وقت نمی ذاشتم تو قلبتو به من بدی و به خاطر من خودتو فدا کنی...ولی این بود اون حرفات؟...حتی برای دیدنم هم نیومدی...شاید من دیگه هیچ وقت زنده نباشم...آرام گریست و دیگر هیچ چیز نفهمید...

چشمانش را باز کرد،دکتر بالای سرش بود. به دکتر گفت چه اتفاقی افتاده؟ دکتر گفت نگران نباشید،پیوند قلبتون با موفقیت انجام شده.شما باید استراحت کنید...در ضمن این نامه برای شماست!..

دختر نامه رو برداشت،اثری از اسم روی پاکت دیده نمی شد،بازش کرد ودرون آن چنین نوشته شده بود:                   

 سلام عزيزم.الان كه اين نامه رو ميخوني من در قلب تو زنده ام.از دستم ناراحت نباش كه بهت سر نزدم چون ميدونستم اگه بيام هرگز نميذاري كه قلبمو بهت بدم..پس نيومدم تا بتونم اين كارو  انجام بدم..اميدوارم عملت موفقيت آميز باشه.(عاشقتم تا بينهايت)

دختر نمی تونست باور کنه...اون این کارو کرده بود...اون قلبشو به دختر داده بود...

آرام آرام اسم پسر رو صدا کرد و قطره های اشک روی صورتش جاری شد...و به خودش گفت چرا حرفشو باور نکرد..

چرا؟؟؟؟؟؟؟

زن و شوهر جوانی بر موتور سیکلت در دل شب می راندند

 آنها از صمیم قلب یکدیگر را دوست داشتند

زن جوان: یواش تر برو من می ترسم

مرد جوان:نه اینجوری خیلی بهتره!!!!

زن جوان:خواهش میکنم، من خبلی می ترسم

مردجوان: خوب اول باید بگی دوسم داری!!

زن جوان:دوستت دارم، حالا می شه یواشتتر برونی

مرد جوان:مرا محکم بگیر

زن جوان: خوب حالا میشه یواشتر برونی؟؟؟؟

مرد جوان: باشه، به  شرط این که کلاه کاسکت منو برداری

و روی سرت بذاری،آخه نمی تونم راحت برونم اذیتم می کنه...!!!!

روز بعد روزنامه ها نوشتند ......!!

 برخورد یک موتور سیکلت با ساختمانی حادثه آفرید....

در این سانحه که به دلیل بریدن ترمز موتور سیکلت رخ داد،

یکی از دو سرنشین زنده ماند ودیگری در گذشت

مرد جوان از خالی شدن ترمز آگاهی یافته بود

 پس بدون اینکه زن جوان را مطلع کند

 با ترفندی کلاه کاسکت خود را برسر او گذاشت

  وخواست برای آخرین بار دوستت دارم را

 از زبان او بشنود وخودش رفت تا او زنده بماند!!!!!!

اگه يك روز فكر كردي نبودن يه كسي بهتر از بودنش چشمات و ببند و اون لحظه اي كه اون كنارت نباشه و به خاطر بيار اگه چشمات خيس شد بدون داري به خودت دروغ ميگي و هنوز دوستش داري

 عشق حدیثی است که بایک نگاه آغاز می شود

 و با لبخندی بیشتر وبا قطره اشکی به پایان می رسد

  اینجاست که عشق میسوزدو وجودش خاکسترمی شود

 سوگند به اولین عشق که پاکترین عشقهاست قلب من برای

 همیشه جایگاه عشق توست زیرا که روحم سیراب از عشق توست

که چشمه آن دراعماق قلب توجای داردبه خدای آسمانها,به فروغ

کهکشانها,به جمال بی نشانها,به دل شکسته دلها,به خروش گرم دریا

که همیشه و برای همیشه

 تورا دوست دارم عزیزترین کس زندگیم

" ما زياران چشم ياری داشتيم خود غلط بود آنچه می پنداشتيم"

اگر کلمه دوستت دارم قیام علیه بندهای من و توست / اگر کلمه دوستت دارم راضی کننده و تسکین دهنده قلبهاست / اگر کلمه دوستت دارم پایان همه جدایی هاست / اگر کلمه دوستت دارم نشانگر عشق راستین من به توست / اگر کلمه دوستت دارم کلید زندان من و توست پس با تمام وجود فریاد می زنم دوستت دارم

بی تو هر شب غمتو به خلوت خودم می بردم

خبری از تو نبود و لحظه ها رو می شمردم

وقتی شب سحر می شد به بی قراری

خودمو به دست گریه می سپردم

گلایه و شکایتی از تو به لب نمی آوردم

تو به یاد من نبودی اما من

 واست میمردم واست میمردم

من تو رو از تو می خواستم

که به عشقت در دنیا رو به خود ببندم

تو منو مثل یه بازیچه می خواستی

که واست گریه کنم ، واست بخندم

اما واست میمردم واست میمردم

یه شبی بی تو ، تو دفترچه قلبم

اونجا که آخر عشق و سرگذشته

زیر اسم خودمون واست نوشتم

راست میگی که اون گذشته ها گذشته

تو منو با دریا دریا ، اشک چشمام ، نمی خواستی

آخه تو  بیشتر ازون گریه ی  من ،گریه می خواستی

تو منو مثل یه بازیچه می خواستی

که واست گریه کنم ، واست بخندم

واست میمردم واست میمردم